وظیفه فقهی عاجز از تلفظ صحیح تلبیه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

شهیدین

چکیده

یکی از واجبات احرام، تلبیه است، که می‌بایست به صورت عربی صحیح ادا شود، اما بسیاری از غیر عرب‌زبانان از تلفظ صحیح تلبیه عاجز هستند و همین مسأله موجب اضطراب خاطر و نگرانی بسیاری از حجاج می شود و از آنجا که در مورد وظیفه این افراد، نظرات مختلفی توسط فقهای امامیه ارائه شده است، شناخت فتاوای فقها در این مسأله و بررسی ادله ایشان برای رسیدن به نظریه حق، کاملا ضروری به نظر می رسد. نظرات متفاوت فقها برگرفته از روایات است، که پس از بررسی سندی و دلالی ادله، مشخص می‌شود تنها ادله بدون اشکال در این موضوع، دو روایت صحیحه مسعده و معتبره زراره است، که می بایست بین آنها جمع کرد و عرفی‌ترین وجه جمع بین این دو روایت، جمع به نص و ظاهر است، که مهمترین نوآوری تحقیق نیز به شمار می رود. به این بیان که روایت مسعده در کفایت تلفظ اشتباه توسط عاجز صراحت دارد و روایت زراره در وجوب نایب گرفتن برای تلفظ تلبیه ظهور دارد، که با توجه به صراحت روایت مسعده، دست از این ظهور کشیده و آن را حمل بر استحباب می‌کنیم. بنابراین تلفظ تلبیه توسط افراد عاجز به هر نحوی که قادر به آن هستند، کافی است، اما احتیاط مستحب در این است که علاوه بر تلفظ ملحون، از استنابه نیز استفاده شود و احتیاط بیشتر در این است که ترجمه تلبیه نیز به آن افزوده شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات