Ph.D. student of Culture and Communication, University of Imam Sadiq )AS(
Abstract
In Shiite culture, pilgrimage has been studied as a “rite”; that is, pilgrimage is a set of meanings, knowledge, and implicit instructions that regulate the pilgrim’s thoughts and practices in the social life for a transcendental purpose. Unfortunately, however, the capacities of this rite, such as most of the rites that are considered as the civilization achievements of Islamic Iran, have been neglected. Pilgrimage as a social reality and a life-making rite can be studied in a variety of dimensions. From the perspective of civilization, pilgrimage is a dynamic movement with many material and spiritual effects around it. The civilization dimensions of this movement can be explained at various levels. The purpose of the present research is to identify the civilization dimensions of the pilgrimage rite. The method of data collection is library-based and its analysis is based on content analysis. According to the results of the present research, the four main dimensions summed up from the content analysis of the relevant written references are: “public dimension”, “social systems dimension”, “civilization identity dimension” and “historical-geographical dimension”. According to the findings of this research, soft power, intercultural communication and social dynamics, important components of public dimension, different economic, political and cultural effects, key components of social systems dimension, generation power, knowledge and deepening of meaning, sense of belonging to the Islamic Ummah, and the common civilization goals are the most important components of the dimension of civilization identity. Also, the historical expansion of pilgrimage rite in the vast range of cultural geography of the Muslim world is the most important historical-geographical component of the rite of pilgrimage.
حافظنیا، محمدرضا، زرقانی، سیدهادی(۱۳۹۱)، «چالشهای ژئوپلیتیکی همگرایی در جهان اسلام»، پژوهشهایجغرافیایمردمی، شماره۸۰.
خانی، ابراهیم (۱۳۹۵)، جامعهشناسیحکمتمتعالیه، تهران، انتشارات دانشگاه امام صادق۷.
خانی، محمدحسن (۱۳۹۶)، «آیین اربعین به مثابه منبع قدرت نرم جهان اسلام»، مجموعه مقالات دومین همایش بینالمللی لقاء الحسین، جلد ۴، تهران، انتشارات دانشگاه امام صادق۷.
خاکی، غلامرضا (۱۳۹۰)، روش تحقیق با رویکردی به پایاننامهنویسی،تهران، انتشاراتبازتاب.
الناصر غالب (۲۰۱۵)، البناء الاجتماعی و الثقافة الحسینیة، کربلاء المقدسة، دار وارث للطباعة.
ولایتی، علیاکبر، سعید محمدی، رضا (۱۳۸۹)، «تحلیل تجارب همگرایی در جهان اسلام»، دانشسیاسی، شماره ۱۱.
همایون، محمدهادی (۱۳۸۴)، «جهانگردی در جمهوری اسلامی ایران: میان اقتصاد و فرهنگ»، مجموعهمقالاتهمایشملیارتباطاتمیانفرهنگیوسیاستخارجی، دانشگاه تهران.
ــــــــــ (۱۳۹۱)، جهانگردی، ارتباطیمیانفرهنگی، مطالعهتطبیقیالگویغربیمعاصروالگویاسلامی، تهران، انتشارات دانشگاه امام صادق۷.
ــــــــــ (۱۳۹۶)، «نقش تمدنساز عاشورا و اربعین، از بعثت و غدیر تا ظهور»، مجموعهمقالاتدومینهمایشبینالمللیلقاءالحسین، جلد ۴، تهران، انتشارات دانشگاه امام صادق۷.
یوسفی، علی، صدیق اورعی، غلامرضا، کهنسال، علیرضا، مکریزاده، فهیمه (۱۳۹۱)، «پدیدارشناسی تجربی زیارت امام رضا۷»، مطالعات اجتماعی ایران، دوره ششم، شماره ۳و۴.
Attride-Stirling, J. (2001), “Thematic Networks: An Analytic Tool for Qualitative Research”, Qualitative Research, Vol. 1, No. 3, Pp. 385-405.
Braun, V. & Clarke, V. (2006), “Using thematic analysis in psychology”, Qualitative Research in Psychology, Vol. 3, No. 2, Pp. 77-101.
Patton, M. Q. (1990), Qualitative evaluation and research.
