نقد و بررسی فقهی مبانی در وسعت و محدوده ی میقات ذوالحلیفه با تاکید بر آراء فقهاء امامیه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

عضو مرکز نخبگان حوزه.، اتمام سطح 4 حوزه. حکم تدریس استادی حوزه

چکیده

چکیده
بی تردید سالانه هزاران مسلمان از نقاط مختلف دنیا در نقاطی که نامش میقات است احرام می بندند که راهی بیت الله الحرام شوند تا یکی از بزرگترین رکن های شریعت را بجا آورده باشند و عمل به فرمان مسلم قرآنی مبنی بر وجوب حج کرده باشند.بخش عمده ای از حجاج از جمله ایرانیان از مسیر مدینه راهی می شوند، پژوهش حاضر درنظر دارد تا میقات ذوالحلیفه و محوریت مسجد شجره در مشروعیت احرام اهل مدینه و حدود آن را بررسی کند، بنابراین محل بحث لزوم احرام در داخل مسجد یا کفایت احرام از خارج و یا هر نقطه از منطقه ی ذوالحلیفه است. اهم نتایج بدست آمده این است که سه مبنا وجود دارد که اولی کل منطقه ی ذوالحلیفه را کافی برای صحت احرام و دومی خصوص مسجد و سومی مسجد و مجاور آن را ملاک مشروعیت می داند که مختار ، قول سوم است و این مبنا نوعی توسعه ی موضوعی در مسئله است اما مبنای توسعه ی حکمی که مشروعیت احرام را از هر نقطه ی ذوالحلیفه تا منطقه ی بیداء جائز می شمرد اگرچه از برخی نصوص ظاهر می شود ولی مبنایی باطل است. اما توسعه ی موضوعی حکم جوازاحرام به گونه ای که خارج مسجد را شامل شود که همان مبنای سوم است، مبنایی صحیح ومستدل در مسئله است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات