Graduated from the fourth grade of the Qum Seminary
Abstract
Mohāzāt of miqatmeans the common distances- from the left and right- located along and in alignment with miqat so that if one moves from that location to the destination-Mecca, miqat would be behind him. The performers of the Hajj and Umrah, who for any reason do not go to one of the five determined miqats, do not need to return to the miqats despite their ability, and they can be in the state of Iḥrām from mohāzāt which are around the shrine. According to ʿAbdallāh ibn Sīnān, the permission of putting on the Iḥrām in Majid al-Shajarah is fixed and the permission of the Iḥrām extends from mohāzāt to other miqats. The principle of non-obligation to go to another miqat and the allocation of the confirmed miqats for those who pass through - and not for all obliged ones- confirms the permission of putting on the Iḥrām from mohāzātIn identifying the process of the ruling of putting on the Iḥrām from the mohāzāt of the miqats, it is necessary to understand the geographical location of the mohāzāt and their radius. In this library research, the distance between all the miqats was accurately measured with the help of online and satellite maps and based on the accepted hypothesis of the miqat environment. For the first time, the criterion for the realization of the common mohāzāt was introduced as half of the largest side of the environment. In other words, the distance between miqat Juhfah up to miqat yalamlam- which is the longest distance between two miqats – is the criterion, and half of that distance is the criterion for the distance with miqat to observe the common mohāzāt.
محقق حلی، جعفر بن حسن، (۱۳۸۹ق.)، شرائع الاسلام، نجف اشرف، طبع آداب.
محقق داماد، محمد، (۱۴۰۱ق.)، کتاب الحج، قم، چاپخانه مهر.
محقق سبزواری، محمدباقر بن محمد مؤمن، (۱۳۸۱ش.)، کفایة الفقه (کفایة الاحکام)، مرتضی واعظی اراکی، قم، انتشارات اسلامی.
ـــــــــــــ ، (بیتا)، ذخیرة المعاد فی شرح الارشاد، قم، مؤسسة آل البیت: لإحیاء التراث.
مرادوی، علی بن سلیمان، الانصاف فی معرفة الراجح من الخلاف علی مذهب الامام أحمد بن حنبل، منشورات محمد علی بیضون، دارالکتب العلمیة.
مقدس اردبیلی، احمد بن محمد، (۱۴۰۳ق.)، مجمع الفائدة و البرهان فی شرح إرشاد الأذهان، مجتبی عراقی، شیخ علیپناه اشتهاردی و حسین یزدی اصفهانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی.
موسوی عاملی، محمد بن علی، (۱۴۱۱ق.)، مدارک الأحکام فی شرح عبادات شرائع الإسلام، بیروت، مؤسسه آل البیت:.
نجاشی، أحمد بن علی، (۱۴۰۷ق.)، رجال النجاشی، قم، مؤسسة النشر الإسلامی.
نراقی، احمد بن محمدمهدی، (۱۴۱۵ق.)، مستند الشیعة فی أحکام الشریعة، قم، مؤسسه آل البیت:.
نووی ، یحیی بن شرف، (بیتا)، المجموع شرح المهذب، بیروت، دارالفکر.
