حوزه نمایندگی ولی‌فقیه در امور حج و زیارت پژوهشنامه حج و زیارت 2538-1768 4 2 2020 02 20 Leaving Mecca after ‘Umra and Determining Its Area خروج از مکه بعد از عمره تمتع و تعیین محدوده آن 7 27 36747 FA مهدی ساجدی دانشجوی دکتری دانشگاه تهران- پردیس فارابی 0009-0001-2223-2510 محمدرسول آهنگران استاد دانشگاه تهران- پردیس فارابی Journal Article 2019 08 07 The present study examines the ruling on leaving Mecca after performing ‘Umra under the development of the city in the present era. The findings of this library-and-software-based study by the analysis of evidence indicate that the ruling of leaving the currently developed Mecca is subject to the verdict of the jurist in the original verdict of leaving the city which means that if the jurist believes that the prohibition of leaving Mecca is because of observance or protection of the time of performing the Hajj, then leaving the city with no need or being sure of enough time for performing the Hajj will be permissible. But if the jurist believes that protecting the time of performing the Hajj means the prohibition of leaving the city, then it will be permissible to leave the last residential point of the city at present and not at the time of the issuance of the narrations because the customary opinion in applying the concept of Mecca to its instance is not valid. It is necessary to refer to jurists’ opinions in this regard. In this case, the jurists may consider the area of Mecca to be such that the residential houses of the city have been developed according to the narrations on the subject of performing prayers during the journey. In judging these views, based on the narrations, it seems that the guiding opinion on prohibition and permission to leave Mecca is absolutely closer to the spiritual merit (Thawāb). تحقیق پیش رو به بررسی حکم خروج از مکه پس از ادای عمره تمتع، با توجه به توسعه این شهر در عصر حاضر پرداخته است. نتایج این تحقیق، که به صورت کتابخانه‌ای و نرم‌افزاری و با تحلیل ادله صورت گرفته، حاکی از این است که حکم خروج از مکه توسعه یافته کنونی، تابع رأی فقیه در اصل حکم خروج از مکه است؛ به این معنا که اگر فقیه معتقد باشد نهی از خروج از مکه، ارشادی یا به دلیل رعایت و محافظت بر زمان ادای حج است، خروج از مکه بدون حاجت یا با فرض علم به عدم فوت حج، جایز است؛ اما اگر معتقد باشد که محافظت بر زمان ادای حج، حکمت نهی از خروج اســت، متعلق حرمت، خروج از آخرین نقطه مسکونی شهر مکه در زمان حاضر و نه در عصر صدور روایات است؛ زیرا نظر عرف در تطبیق مفهوم «شهر مکه» بر مصداق آن، معتبر نیســت و دراین‌باره باید به رأی فقیه مراجعه کرد. در این صورت، فقیه ممکن است با توجه به روایات وارد در موضوع قصر نماز در ســفر، محدوده شهر مکه را تا جایی بداند که خانه‌های مسکونی شهر توسعه یافته است. در داوری این دیدگاه‌ها با توجه به ظهور روایات، به نظر می‌رسد عقیده ارشادی بودن نهی و جواز خروج از مکه به طور مطلق، به صواب نزدیکتر باشد.

https://journal.hzrc.ac.ir/article_36747_772f38456eed3a52898f3987a5f642c4.pdf

حوزه نمایندگی ولی‌فقیه در امور حج و زیارت پژوهشنامه حج و زیارت 2538-1768 4 2 2020 02 20 Jurisprudential Analysis of Priority of Performing Tawaf of Hajj and Sa’i over Wuqufin واکاوی فقهی تقدیم طواف حج، و سعی بر وقوفین 29 44 39777 FA مهدی صاحبی فرد دانشجوی دکترای فقه و حقوق اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی احمد رضا خزائی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی Journal Article 2019 11 16 The forthcoming study examines the ruling on the permission to perform Tawaf of the Hajj and sa’i between Ṣafā and Marwa over wuqufin in Arafat and Mash’ar. The words of the jurists reveal different opinions regarding the ruling on the priority of performing these rituals. From the popular point of view of the jurists, it is not permissible for the public to perform these rituals in their own time. Based on some authentic narrations, the jurists believe that only the excused pilgrims such as the elderly, the sick, the disabled, and women who are afraid of the occurrence of menstruation can put the rituals before wuqufin; on the contrary, some other jurists believe that it is permissible, and of course disgusting, for pilgrims to perform Tawaf of the Hajj and sa’i before wuqufin; and pilgrims, if they have no excuse, should delay these rituals and perform them in their own time. The findings of this library-andsoftware-based research by analyzing the evidence and narrations indicate that the religious documents indicating the permission of priority of performing the rituals are not in line with the well-known opinions of jurists and the permission of perfuming rituals in their own time, albeit disgusting, seems closer to the spiritual merit (Thawāb). تحقیق پیش‌رو به بررسی حکم جواز تقدیم طواف حج و سعی بین صفا و مروه بر وقوف در سرزمین عرفات و مشــعر می‌پردازد. تتبع در کلمات فقها نشان می‌دهد که درباره حکم تقدیم این مناسک، اختلاف هســت. از دیدگاه مشهور فقها، تقدیم این مناسک در حال اختیار، برای عموم حج‌گزاران جایز نیست. آنان با استناد به برخی روایات صحیح، معتقد شده‌اند که فقط حج‌گزاران معذور همچون سال‌خوردگان، افراد مریض و معلول و بانوانی که از پیشامد قاعدگی ترسان‌اند، می‌توانند مناسک مورد گفتگو را بر وقوفین مقدم سازند؛ اما در مقابل، برخی فقها اعتقادشــان بر این امر سامان یافته که تقدیم طواف حج و سعی، برای عموم حج‌گزاران جایز و البته مکروه اســت و افضل این اســت که حج‌گزاران، چنانچه عذری ندارند، این مناسک را به تأخیر اندازنــد و در زمان خودش انجام دهند. نتایج این تحقیق، که به صورت کتابخانه‌ای ونرم‌افزاری و با تحلیل ادله و روایات صورت گرفته، بیانگر این است که اسناد شرعی دال بر جواز تقدیم، با نظر مشهور فقها مساعد نیست و جواز تقدیم در حال اختیار، هرچند با کراهت همراه است، مطابق صواب به نظر می‌رسد.

https://journal.hzrc.ac.ir/article_39777_d4c4b1bf649e78f880648e555af9fcb6.pdf

حوزه نمایندگی ولی‌فقیه در امور حج و زیارت پژوهشنامه حج و زیارت 2538-1768 4 2 2020 05 21 Manifestations of Migration in Hajj from the Perspective of Muslim Mystics (5th and 6th Centuries) (5th and 6th Centuries) جلوه های هجرت در حج از منظر عرفای مسلمان قرن پنجم و ششم هجری قمری 45 74 39778 FA سیدمحمد قاضی عسکر دانشــجوی دکترای عرفان اسلامی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محمدتقی فعالی دانشیار گروه عرفان اسلامی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران علی شیخ الاسلامی استاد گروه عرفان اسللمی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران هادی وکیلی دانشیار گروه مطالعات تطبیقی عرفان، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران Journal Article 2020 01 15 Migration is a determining factor in the individual and social life of human beings. The concept of migration in Islam is not limited to the movement of the Prophet (S) with some Muslims from Mecca to Medina but as a general rule addressed to the man going on all the times and places with various external and internal manifestations. Hajj is one of the pillars of Islam and one of the acts of worship being performed in all historical periods since the time of ‘Adam (AS). Using library and documentary methods and quoting the Holy Qur’an, valid narrations, and the opinions of the prominent Muslim mystics of the 5th and 6th centuries such as Qushayri, Khajeh Abdullah Ansari, Ghazali, Ain al-Qudat Hamedani, and Rashid al-Din Meybodi, the present study examines the various manifestations of migration in the Hajj and states that the Hajj, in its outward and inward dimensions, is the perfect instance of migration. Also, other different manifestations of migration such as spiritual travel and learning, migration from Dar al-Kufr to Dar al-Islam, migration from the land of oppression, migration as death and transfer from this world to the Hereafter, migration to acquire knowledge, migration from sin and evil, migration to know the Imams and the path to God are revealed in the Hajj. The most comprehensive manifestation in the Hajj is migration from evil and sin; of course, the superiority of knowing the Imams over the other manifestations is evident. هجرت، عاملی تعیین کننده در حیات فردی و اجتماعی انسان‌هاســت. مفهوم هجرت در اســلام، به حرکت پیامبر(ص) به همراه عده‌ای از مسلمانان از مکه به مدینه محدود نمی‌شود؛ بلکه همچون حکمی کلی خطاب به انســان، در همه زمان‌ها و مکان‌ها جریان داشته و دارای جلوه‌های گوناگون ظاهری و باطنی است. حج از ارکان اسلام و از عباداتی می‌باشد که از زمان آدم(ع) در همه ادوار تاریخی انجام میشده است. پژوهش حاضر، با روش کتابخانه‌ای و اسنادی و با اســتناد به قرآن کریم، روایات معتبر و نظرات عرفای شــاخص مسلمان قرون پنجم و ششــم همچون قشیری، خواجه عبدالله انصاری، غزالی، عین القضات همدانی و رشــیدالدین میبدی، به بررسی جلوه‌های مختلف هجرت در حج می‌پردازد و بیان می‌کند که حج در بُعــد ظاهر و باطن، مصداق کامل هجرت است و دیگر جلوه‌های متفاوت هجرت از قبیل: سفر، سیاحت و عبرت، هجرت از دارالکفر به دارالاسلام، هجرت از سرزمین ظلم، هجرت به معنای موت و انتقال از دنیا به آخرت، هجرت برای کسب علم، هجرت از گناه و بدی و پلیدی، هجرت برای معرفت امام(ع) و سیر به سوی خدا، در حج نمایان اســت. جامع تمام جلوه‌ها در حج، هجرت از بدی و پلیدی است که البته برتری معرفت امام(ع) ،بر دیگر جلوه‌ها مشهود است.

https://journal.hzrc.ac.ir/article_39778_b8d1eddbcaebc960137cadf0b70cbbcc.pdf

حوزه نمایندگی ولی‌فقیه در امور حج و زیارت پژوهشنامه حج و زیارت 2538-1768 4 2 2020 02 20 The Tradition of Pilgrimage of the Holy Shrines as a Part of the Spiritual Rites of Hajj سنّت زیارت عتبات عالیات، به عنوان بخشی از آداب معنوی سفر حج 75 94 39779 FA احمد خامه یار دانشجوی دکترای تاریخ و تمدن اسلامی دانشگاه تهران Journal Article 2019 06 30 The holy shrines of Imam Ali (AS), Imam Hussein (AS), and other Imams buried in Iraq with the construction of great buildings for their graves in the 3rd and 4th centuries AH have gradually attracted all Muslims’ attention. At that time, Baghdad and Kufa were two important departures for the Hajj pilgrimage; and traveling from the eastern Islamic lands such as Iran, Khorasan, and Central Asia, many caravans used to pass through Iraq on their way. Sometimes, they were visiting the two holy shrines of Imam Ali and Imam Hussein. The present descriptive study, enriched with maximum historical evidence including written texts and sources (e.g. Hajj guidelines and travelogues) and ancient pictorial documents (e.g. Hajj certificates and Shiite pilgrimage scrolls), aims to reveal that the pilgrimage of the holy shrines has gradually become associated with the Hajj pilgrimages of some Muslims of the Muslim lands and many of the Hajj caravans passing through Iraq visited the Imams’ shrines in Iraq, especially those belong to Imam Ali and Imam Hussein, as a part of their spiritual rites of the Hajj pilgrimage. مشــاهد مقدس امام علی(ع) و امام حســین(ع) و دیگر امامان مدفون در عراق، با ساخت بناهای بزرگ بر آنها در سده ســوم و چهارم هجری، رفته رفته مورد توجه و اهتمام روزافزون عموم مســلمانان قرار گرفت. در آن دوره، شــهرهای بغداد و کوفه، دو مبدأ بسیار مهم برای سفرهای حج بود و بسیاری از کاروان‌هایی که از سرزمین‌های شرقی اسلامی همچون ایران، خراسان و آسیای میانه راهی سفر حج می‌شدند، در مسیر خود از خاک عراق می‌گذشتند و گاه در مسیر، دو حرم مطهر امام علی‌(ع)و امام حسین‌(ع)را نیز زیارت می‌کردند. پژوهش حاضر، بر آن است تا به شیوه توصیفی و با استقصای حداکثری شواهد و مدارک تاریخی شامل متون و منابع مکتوب (همچون راهنمانگاری‌ها و ســفرنامه‌های حج) و اسناد تصویری کهن (نظیرطومارهای گواهینامه حج و طومارهای زیارتی شیعی،) نشان دهد که زیارت عتبات عالیات، به تدریج با سفرهای حج مسلمانان شماری از سرزمین‌های اسلامی ارتباط یافته است و بسیاری از کاروان‌های حج که در مســیر خود از عراق عبور می‌کردند، به عنوان بخشی از آداب معنوی سفر حج، به زیارت مشاهد ائمه(ع) در عراق، به ویژه دو آستان مقدس علوی و حسینی، تقید داشته‌اند.

https://journal.hzrc.ac.ir/article_39779_8a6492305a5fbcdcdd1a7f5a90764c07.pdf

حوزه نمایندگی ولی‌فقیه در امور حج و زیارت پژوهشنامه حج و زیارت 2538-1768 4 2 2020 02 20 Satisfaction and Pilgrimage (Case Study: Iranian Pilgrims’ Participation in Arbaeen Walk in Iraq, 2019) رضایتمندی و زیارت (مورد مطالعه : زائران ایرانی در پیاده روی اربعین 1398 در عراق) 95 121 39780 FA غلامرضا تاج بخش عضو هیئت علمی و دانشیار گروه علوم اجتماعی دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی Journal Article 2019 12 21 Considering the material, spiritual, and cultural opportunities that Arbaeen walk in Iraq provides, the forthcoming research is in line with the development of religious tourism to examine the satisfaction of Iranian pilgrims in the host community. To achieve the objectives of the study, two methods of documentary and field research were used. The research was carried out using a qualitative method of descriptive cognitive phenomenology and the data were collected by observation and semi-structured interviews. The sample size included 27 Iranian pilgrims selected by targeted and accessible sampling. The findings revealed that the pilgrims’ satisfaction was low in the dimension of spatial (environmental) infrastructure, while the level of their satisfaction in cultural, social, and religious dimensions was at a desirable level. Also, some of the basic needs of the pilgrims were to increasing transportation fleet, serious monitoring of fares, increasing infrastructures of telecommunications, providing cooling and health facilities, providing proper accommodation, widening and eliminating technical problems of roads to reduce road accidents, and establishing more cultural centers to reply religious questions and spiritual suspicions. پژوهش پیــشرو، با توجه به فرصت‌های مادی، معنوی و فرهنگی که پیاده‌روی اربعین در عراق به ارمغان می‌آورد، در راستای توسعه گردشگری مذهبی و با هدف بررسی رضایتمندی زائران ایرانی در جامعه میزبان صورت گرفته است. برای رسیدن به اهداف تحقیق، از دو روش اسنادی و میدانی استفاده شده. پژوهش با روش کیفی از نوع پدیدارشناختی توصیفی صورت گرفته و اطلاعات مورد نظر از طریق ابزار مشاهده و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری شده. حجم نمونه، شامل 27زائر ایرانی است که برای انتخاب آنها از نمونه‌گیری هدفمند و در دسترس استفاده شده. یافته‌ها نشــان میدهند که رضایتمندی در بُعد زیرساخت‌های فضایی (محیطی)، پایین است؛ ولی میزان رضایتمندی زائران در ابعاد فرهنگی، اجتماعی و دینی در سطح مطلوبی قرار دارد. همچنین برخی نیازهای اساسی زائران، عبارت‌اند از: افزایش ناوگان حمل و نقل، نظارت جدی بر نرخ‌گذاری کرایه‌ها، افزایش زیرساخت‌های ارتباطی مخابراتی، فراهم کردن امکانات سرمایشی، بهداشتی، اسکان مناســب، تعریض و رفع اشکالات فنی جاده‌ها به منظور کاهش خطرات جاده ای، ایجاد مراکز فرهنگی بیشتر برای پاسخگویی به سؤالات و شبهات.

https://journal.hzrc.ac.ir/article_39780_3d98ceed3d2937a5e819cd5b239220a3.pdf

حوزه نمایندگی ولی‌فقیه در امور حج و زیارت پژوهشنامه حج و زیارت 2538-1768 4 2 2020 02 20 Structural Determinations in Iran-Saudi Arabia Relations from the Nixon Doctrine to Post-Arab Spring تعینات ساختاری در روابط ایران و عربستان؛ از دکترین دوستونی تا پس از بهار عربی 123 148 39781 FA سید محمد حسینى استادیار گروه حقوق و علوم سیاسی دانشکده حقوق دانشگاه ازاد اسلامى واحد تهران مرکزی Journal Article 2019 08 08 Based on a comparative and historical analysis, the present article discusses the reasons for continuous tensions between Iran and Saudi Arabia over the past half a century and claims that the structural requirements of power in the international system and the balance of power at the regional level are the most important determinants of tensions between the two countries. Following a theoretical explanation of the two positive and negative forms, the article deals with historical analysis and the relations between Iran and Saudi Arabia during the British withdrawal from the Persian Gulf and the Nixon Doctrine, the Islamic Revolution of Iran, the Iran-Iraq war, Saddam’s invasion of Kuwait in 1991, the US attack to Iraq in 2003, Israel’s 33-day war against Hezbollah in Lebanon, and Iran-Saudi Arabia relations after the Arab Spring in 2010. Finally, it offers some solutions for managing the confrontation between the two countries. The research method is explanatory and prescriptive. مقاله پیشرو با بررســی تطبیقی و تحلیل تاریخی، به دلایل تداوم تقابل ایران و عربستان طی نیم قرن اخیر می‌پردازد و مدعی است الزامات ساختاری قدرت در سطح نظام بین الملل و وضعیت موازنه قدرت در سطح منطقه‌ای، مهمترین مؤلفه‌های تعین‌زا در تداوم تنش و تقابل میان ایران و عربستان اســت. مقاله پس از تبیین نظری دو شکل ایجابی و سلبی، به تحلیل تاریخی می‌پردازد و روابط ایران و عربســتان را در مقاطع خروج انگلســتان از خلیج فارس و دکترین دوستونی نیکسون، انقلاب اسلامی، جنگ ایران و عراق، حمله صدام به کویت در1991 میلادی، حمله امریکا به عراق در 2003میلادی، جنگ 33روزه اسرائیل علیه حزب الله لبنان و در نهایت، روابط ایران و عربستان پس از بهار عربی در 2010میلادی، تحلیل و تبیین نظری می‌کند. در پایان نیز راهکارهایی برای مدیریت تقابل دو کشــور ارائه می‌دهد. روش پژوهش، توضیحی ـ تبیینی ـ تجویزی است.

https://journal.hzrc.ac.ir/article_39781_ab712090eb9a27881b63080c859147de.pdf