حوزه نمایندگی ولی‌فقیه در امور حج و زیارت پژوهشنامه حج و زیارت 2538-1768 1 1 2016 03 20 The declaring of innocence on behalf of the pagans And the analysis of the concept of (pagan) اعلان برائت از مشرکان و تحلیل مفهوم «مشرک» 71 96 21487 FA حمید کمالی اردکانی عضو هیئت علمی پژوهشکده حج و زیارت Journal Article 2016 04 09 Innocence from the pagans and the announcement on this issue is reassurance for the jurisprudents of Islam both Shia and Sunni. What has caused this political obligatory issue become a conflicting one is accomplishment of the announcement in the incident of Hajj. Being innovative, the absence of pagans in the modern Hijaz and the non-pagans of the followers of the Book and other issues including issues that caused this must to happen in hajj via Imam Khomeini was founded; And till today continues with challenges. The duty explained in this event is written but seems to be less about the jurisprudence side of things and more on the political and social effects. The writer believes that what caused the emergence of misconceptions in this regard was the lack of attention to the word “pagan” and its relation with innocence in one jurisprudential perspective. Seems that in the ayahs of the Holy Quran there are two types of Pagans and consequently we have two innocence that the separation of these two from each other in terms of explaining this “political jurisprudential obligatory” i.e. innocence from the pagans can be opening. It seems as though that innocence from the pagans that is emphasized on the Holy Quran and the Islamic jurisprudence is for the innocence from the front system and the one in contrast with the way Islam has raised.  برائت از مشرکان و اعلان آن، مورد تأکید فقهای اسلام، اعم از شیعه و سنی، است. آنچه باعث شده این واجب سیاسی، محل اختلاف قرار بگیرد، انجام آن در فریضه حج است. مطالبی برای تبیین این فریضه نگاشته شده، ولی کمتر به ابعاد فقهی آن پرداخته شده، و بیشتر آثار سیاسی ـ اجتماعی و خاستگاه آن مورد بحث قرار گرفته است. نگارنده بر این اعتقاد است آنچه باعث شده شبهاتی حول این مسئله پدید آید، عدم توجه به واژه مشرک و رابطه آن با برائت، در یک خاستگاه فقهی است. به نظر می‌رسد با توجه به آیات قرآنی، دو نوع مشرک و به تبع آن، دو گونه برائت داریم که تفکیک این دو عنوان از یکدیگر برای تبیین این واجب فقهی ـ سیاسی، یعنی برائت از مشرکان، می‌تواند بسیار رهگشا باشد. به نظر می‌رسد برائت از مشرکانی که مورد تأکید قرآن کریم بوده و فقه اسلامی بدان حکم نموده است، برائت از نظام و جبهه‌ای  است که به تقابل با جبهه اسلام برخاسته است. https://journal.hzrc.ac.ir/article_21487_743a3892f8ced95e1fab16fc98a9f3e3.pdf